Dutch Outdoors Mallorca

Eefje op Mallorca

Fietsvakantie op het niveau ‘appeltaart onderweg’

Of ik mee wil gaan fietsen in Girona met een groep van maximaal 12 dames. Ik denk in eerste instantie aan een kippenhok gierend van hormonen, kletskousen over kinderopvang en het uitwisselen van lekkere food-magazines. “Wordt er dan wel gefietst?” Daarna bedenk ik me dat het helemaal geen gek idee is om mijn grootste hobby met enkel dames uit te voeren. Dit najaar ga ik mee met Dutch Outdoors naar Girona. De laatste fietstrip die ik maakte met vrienden op Mallorca had immers meer weg van een trainingskamp van Lotto Jumbo Visma… 

 

Verwachtingen en meer…vorig jaar op Mallorca

Het landhuis op Mallorca, is overgenomen door de geur van uien, knoflook, verse groenten en gamba’s. In de tuin knispert de barbecue waarop de kippenpoten een goudbruine kleur krijgen. Dit was mijn vooruitblik op de fietsvakantie met 6 vrienden. Wielrennen is onze gemeenschappelijke hobby en daarnaast houden we allemaal van lekker eten, een glaasje wijn en een beetje uitdaging op de fiets in het Spaanse zonnetje.

Ik krijg een glimlach op mijn gezicht als ik denk aan bovengenoemde ingrediënten. Het beloofde een heerlijke mini-vakantie te worden. Maar misschien lagen de verwachtingen iets uit elkaar?

Na het avondeten spring ik met 2 vrienden in de Fiat 500 cabrio om vervolgens de supermarkt te plunderen. “Havervlokken, melk, eieren, bananen, fruit en energierepen en ok, laten we ook wat bier meenemen.” Ik moet bedenkelijk hebben gekeken, want ik dacht heel even dat ik was beland in een trainingskamp van Lotto Jumbo Visma. Maar, tante Eef, zal tante Eef niet zijn als er ook lekker wat lokale kaasjes en rode wijn in de kar worden gelegd, chipjes en amandelen na het fietsen zijn ook altijd lekker en wat dachten we van een Jamon Iberico? Vakantie vier je toch met genoeg wijn en lekkere bijlages?

Vakantie vier je met genoeg wijn en lekkere bijlages

Als ik ’s morgens wakker word, hoor ik beneden in de keuken gerammel van het servies. Ik hijs mijzelf in mijn wielerpakje en huppel naar beneden. Het ontbijt staat al klaar. Maar waar is nou toch dat stukje knapperig stokbrood met gedroogde ham gebleven? Enfin, de ontbijtwensen liggen ietwat uiteen en even later zijn we klaar voor de eerste etappe. Mallorca is een prachtig eiland om als wielrenner te ontdekken en ook de automobilisten houden rekening met je, rijden met een wijde boog om je heen.

Fietsen met een groep in het buitenland is een soort wintersport

Twee uur later beginnen we aan de eerste klim van de dag. In het laatste dorpje aan de voet van de klim wijzen de borden van de betreffende col schuin links de berg op. Mijn vrienden zijn al vooruit dus ik fiets de kudde achterna. Eenmaal boven, zet ik mijn fiets tegen een muurtje, verorber een energiereep en pel een banaan. Als ik weer op adem ben en om mij heen kijk, zie ik niemand van de groep. “Zijn ze nou al aan de afdaling begonnen?” Ik geef mijzelf een high five en werp een blik op mijn telefoon: geen bereik en geen oproepen gemist. Dan begin ik mezelf af te vragen of ik wel de goede berg ben opgeklommen. 

Gelukkig laat mijn interne navigatiesysteem mij zelden in de steek en weet ik vrijwel altijd dezelfde weg terug te herkennen. Ik besluit dus om de afdaling te pakken terug naar het dorpje. Als ik beneden kom, zie ik tot mijn verbazing dat ik waarschijnlijk stoïcijns achter de meute aan ben gereden, waar mijn fietsvrienden rechts zijn gegaan. 

Ik zie fietsen met een groep in het buitenland als een soort wintersport. Als er een splitsing komt, wacht je even op de laatste en kies je gezamenlijk voor de blauwe, rode of zwarte, piste. Natuurlijk baalde ik even, maar eenmaal terug in het landhuis heb ik mijzelf herpakt met een andere grote hobby: koken. De paella viel die avond goed in de smaak bij de groep, ik genoot van het koken en was trots op mijn flinke beklimming. Voor de volgende etappes maakten we duidelijke afspraken en splitsten waar nodig de groep in tweeën. We kunnen er gelukkig nu nog om lachen.

In oktober ga ik daarom met Dutch Outdoors naar Girona. Waar we op elkaar wachten en stoppen voor een koffietje. Ik verheug me nu al op de eerste kookavond. Je raadt het al, ik ga voor de paella met de goudbruine kippenpoten!

  

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *